Ensiklopedia Dunia

Gelar bangsawan untuk
**Yugala Dighambara, Pangeran Lopburi**
Gelar bangsawan untuk; Yugala Dighambara, Pangeran Lopburi
Gaya referensi	Yang Teramat Mulia
Gaya penyebutan	Kebawah Paduka Baginda
Gaya alternatif	Chao Fa

Nama lengkap
	Yugala Dighambara Chulalongkorn Rajravivongsa Ubhaiyabhongbhisuti Varutamobhatosuchati Borommanat Rajakumarn

Yugala Dighambara
ยุคลฑิฆัมพร
Yugala Dighambara ; ยุคลฑิฆัมพร
Pangeran Siam; Pangeran Lopburi
Menteri Dalam Negeri
Berkuasa	Mei 1926 – April 1928
Pendahulu	Pan Sukhum
Penerus	Paribatra Sukhumbandhu, Pangeran Nakhon Sawan
Kelahiran	17 Maret 1882; Bangkok, Siam
Kematian	8 April 1932 (umur 49); Bangkok, Siam
Pemakaman	2 Maret 1932; Wat Debsirindrawas Ratchaworawihan
Pasangan	Permaisuri; Putri Chalermkhetra Mangala (m. 1907; meninggal 1932); Cik Puan; Mom Rajawongse Lada Supradit
Keturunan	Pangeran Bhanubandhu Yugala; Pangeran Chalermbol Dighambara; Pangeran Anusorn Mongkolkarn;
Nama lengkap
Nama lengkap
	Yugala Dighambara Chulalongkorn Rajravivongsa Ubhaiyabhongbhisuti Varutamobhatosuchati Borommanat Rajakumarn
Wangsa	Yugala
Dinasti	Chakri
Ayah	Chulalongkorn (Raja Rama V)
Ibu	Putri Saisavali Bhiromya
Agama	Buddha Theravada
Tanda tangan

Yugala Dighambara, Pangeran Lopburi (bahasa Thai: ยุคลฑิฆัมพรcode: th is deprecated ; RTGS: Yukhon Thikhamphon; 17 Maret 1882 – 8 April 1932) adalah seorang pangeran Thailand dan anggota keluarga kerajaan Thailand, putra Raja Chulalongkorn (Rama V) dan Putri Saisavali Bhiromya. Banyak keturunannya menggunakan nama wangsa Yugala (Thai: ยุคลcode: th is deprecated ; RTGS: Yukhon).

Kehidupan Awal

Pangeran Yugala Dighambara lahir pada tanggal 17 Maret 1882, dari pasangan Raja Chulalongkorn (Rama V) dan Putri Saisavali Bhiromya. Ia memiliki tiga adik perempuan yang lahir dari ibu yang sama:

Yang Teramat Mulia Putri Nabhachara Chamrassri (5 Mei 1884 - 31 Augustus 1889)
Yang Teramat Mulia Putri Malini Nobhadara, Sang Putri Srisatchanalai (31 Juli 1885 - 22 Desember 1924)
Yang Teramat Mulia Putri Nibha Nobhadol, Sang Putri Uthong (4 Desember 1886 - 29 Januari 1935)

Pangeran Yugala lulus dari Universitas Cambridge. Ia menjabat sebagai komisaris kerajaan Monthon Nakhon Si Thammarat (wilayah administratif besar di Thailand Selatan) pada masa pemerintahan saudara tirinya Raja Vajiravudh (Rama VI) dari tahun 1910 hingga 1925 dan sebagai Menteri Dalam Negeri Siam dalam pemerintahan Raja Prajadhipok (Rama VII) dari tahun 1926 hingga 1928.

Pernikahan

Pangeran Yugala bertemu Putri Chalermkhetra Mangala (putri dari Bhanurangsi Savangwongse, Pangeran Bhanubandhu Vongsevoradej dan Cik Puan Maen Bhanubandhu Na Ayudhya) untuk pertama kalinya di Wat Benchamabophit.^[1] Karena Putri Chalermkhetra Mangala adalah sosok yang lembut dan pembawaan alami, ia menarik perhatian sang pangeran yang dikelilingi oleh para wanita yang bertemperamen. Berkat kecocokan ini, cinta mereka pun berjalan mulus.^[1]

Ketika Putri Chalermkhetra Mangala berusia 16 tahun, Raja Chulalongkorn dengan murah hati mengabulkan pernikahannya dengan Yugala Dighambara, Pangeran Lopburi, dan ia dihormati oleh Raja Rama V sebagai "menantu perempuan kerajaan".^[2]

Ayah sang putri, Bhanurangsi Savangwongse, Pangeran Bhanubandhu Vongsevorade, berkata tentang pernikahan ini:

“...Raja Chulalongkorn dengan murah hati memerintahkan Cik Puan Mulia Pae untuk membawa putri saya, Putri Chalermkhetra Mangala, kepada Yugala Dighambara, Pangeran Lopburi sebagai permaisuri dan menantu perempuan kerajaan sesuai dengan upacara adat baru tanpa kemegahan dan upacara apa pun pada tanggal 22 November 1907....”^[1]

Sang pangeran dan sang putri memiliki tiga putra:

Nama	Lahir	Meninggal	Pasangan	Anak
Yang Amat Mulia Pangeran Bhanubandhu Yugala	27 November 1910	5 Februari 1995 (umur 84)	Mom Laung Soiraya Sanidvongs	(sebelumnya Yang Mulia) Putri Bandhusawali Kitiyakara (nama gadis Yugala)
				Yang Mulia Pangeran Thitibandhu Yugala
				(sebelumnya Yang Mulia) Putri Rangsinobhadol Yugala
			Bunlom Thanavorn (nama gadis Nartraku)	Yang Mulia Pangeran Bhuribandhu Yugala
			Prim Bunnag	-
			Chailai Thavorn	Yang Mulia Pangeran Nawaphansa Yugala
			Chailai Thavorn	(sebelumnya Yang Mulia) Putri Bhanuma Yugala
Yang Amat Mulia Pangeran Chalermbol Dighambara	29 April 1913	1 Oktober 1991 (umur 78)	Mom Rajawongse Kulpramote Jiraprawat	Yang Mulia Putri Jamadewi Yugala
			Somchue Muksikabut	Yang Mulia Pangeran Mongkolchalerm Yugala
			Cik Puan Thongpai	Yang Mulia Pangeran Visaka Yugala
			Cik Puan Thongtaem	(sebelumnya Yang Mulia) Putri Srisawangwong Yugala
			Cik Puan Thongtaem	Yang Amat Mulia Pangeran Chaloemsuek Yugala
			Cik Puan Buathong	Yang Mulia Pangeran Ticomporn Yugala
Yang Amat Mulia Pangeran Anusorn Mongkolkarn	1 April 1915	2 Januari 1998 (umur 82)	Putri Fongchan Indrakat	(sebelumnya Yang Mulia) Putri Chancharatsri Paiboonlert (nama gadis Yugala)
			Putri Fongchan Indrakat	(sebelumnya Yang Mulia) Putri Phumri Phirom Shell (nama gadis Yugala)
			Cik Puan Ubol	(sebelumnya Yang Mulia) Putri Malinee Mongkol Amatayakul (nama gadis Yugala)
				(sebelumnya Yang Mulia) Putri Patmanarangsi Senanarong (nama gadis Yugala)
				Yang Mulia Pangeran Chatrichalerm Yugala
				Yang Mulia Pangeran Chulcherm Yugala
				Yang Mulia Putri Noppadolchalermsri Yugala

Ia juga memiliki selir lain, Mom Rajawongse Lada Supradit, putri Pangeran Sanga-ngam Supradit (cucu Raja Mongkut), tetapi tidak memiliki anak.

Kematian

Menurut pengumuman kematiannya di Royal Gazette, Pangeran Yugala Dighambara menderita penyakit jantung dan meninggal pada pukul 3:05 sore tanggal 8 April 1932.^[3] Jasadnya dikremasi di bawah perlindungan kerajaan Raja Prajadhipok (Rama VII) dan Ratu Rambhai Barni di Wat Debsirindrawas Ratchaworawihan pada tanggal 2 Maret 1932.^[4]^[5]

Gelar, gaya, gelar kehormatan dan penghargaan

Yugala Dighambara, Pangeran Lopburi
Pengabdian	Siam
Dinas/cabang	Angkatan Darat Kerajaan Siam
Pangkat	Jenderal^[6]

Gelar dan gaya

17 Maret 1883 - 17 Maret 1892 : Yang Teramat Mulia Pangeran Yugala Dighambara
17 Maret 1892 - 8 April 1932 : Yang Teramat Mulia Sang Pangeran Lopburi^[7]^[8]

Monogram Kerajaan Pangeran Yugala Dighambara
Lambang Kerajaan Pangeran Yugala Dighambara

Kehormatan

Dalam Negeri

Baris ke-1	Penghargaan Yang Termashyur Ordo Wangsa Kerajaan Chakri (1891)^[9]	Penghargaan Yang Termashyur Ordo Sembilan Permata Kuno dan Beruntung (1894)^[10]	Kesatria Salib Besar (Kelas Pertama) Yang Termulia Ordo Chula Chom Klao (1900)^[11]
Baris ke-2	Ordo Merit Ratana Varabhorn (1915)^[12]	Kesatria Kordon Agung (Kelas Istimewa) Yang Termulia Ordo Gajah Putih (1930)^[13]	Barisan Agung (Kelas Spesial) Yang Terhormat Ordo Mahkota Thailand (1893)^[14]
Baris ke-3	Komandan Ksatria (Kelas Kedua) Yang Terhormat Ordo Rama (1918)^[15]	Medali Dushdi Mala (1906)^[16]	Medali Saratul Mala (1925)^[17]
Baris ke-4	Medali Kerajaan Raja Rama IV (Kelas Kedua) (1908)^[18]	Medali Kerajaan Raja Rama V (Kelas Pertama) (1908)^[19]	Medali Kerajaan Raja Rama VI (Kelas Pertama) (1910)^[20]
Baris ke-5	Medali Kerajaan Raja Rama VII (Kelas Pertama) (1926)^[21]	Medali Yubileum Perak (1893)	Medali Prabas Mala (1897)
Baris ke-6	Medali Ratu (1897)	Medali Dvidhabhisek (1903)	Medali Rekor Pemerintahan (1907)
Baris ke-7	Medali 40 Tahun Pemerintahan Raja Rama V (1908)	Medali Penobatan Raja Rama VI (1911)	Medali Penobatan Raja Rama VII (1925)

Luar Negeri

Prancis :
- 1929 – Ordo Nasional Legiun Kehormatan (Grand-croix)^[22]

Referensi

^ ^a ^b ^c ศันสนีย์ วีระศิลป์ชัย. ลูกท่านหลานเธอ ที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จในราชสำนัก. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ:มติชน. 2555, หน้า 310
^ สัจธรรม. อาทิตย์อุไทย. กรุงเทพฯ:ดีเอ็มจี. 2551, หน้า 189
^ The Royal Gazette, ข่าวสิ้นพระชนม์, Vol. 49, Page 185-187. April 17, B.E. 2475 (C.E. 1932). Retrieved on November 26, 2008.
^ ราชกิจจานุเบกษา,หมายกำหนดการ ที่ ๑๐/๒๔๗๕ พระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงลพบุรีราเมศร์ ณ พระเมรุวัดเทพศิรินทราวาสเล่ม 49, ตอน ๐ ง, 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475, หน้า 4056
^ ราชกิจจานุเบกษา,หมายกำหนดการ พระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงลพบุรีราเมศร์ ณ พระเมรุวัดเทพศิรินทราวาสเล่ม 49, ตอน ๐ ง, 5 มีนาคม พ.ศ. 2475, หน้า 4182
^ http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2469/D/833.PDF
^ ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ เฉลิมพระสุพรรณบัตรเลื่อนกรม สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร ซึ่งดำรงพระยศเป็นเจ้าฟ้ากรมหมื่น และทรงตั้งพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร เป็นกรมหมื่น, เล่ม 23, ตอน 36, 2 ธันวาคม พ.ศ. 2449, หน้า 922
^ ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ สถาปนาพระอิสริยศเฉลิมพระอภิไธยและเลื่อนกรมพระราชวงศ์, เล่ม 42, ตอน 0 ก, 21 มีนาคม พ.ศ. 2468, หน้า 372
^ ราชกิจจานุเบกษา, กำหนดการรับพระสุพรรณบัตรเฉลิมพระนาม, เล่ม ๘ ตอนที่ ๔๘ หน้า ๔๓๔, ๒๘ กุมภาพันธ์ ๑๑๐
^ ราชกิจจานุเบกษา, พระราชพิธีมงคลการโสกันต์ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ, เล่ม ๑๑ ตอนที่ ๕๐ หน้า ๔๕๘, ๑๐ มีนาคม ๑๑๓
^ ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าฝ่ายหน้าและฝ่ายใน, เล่ม ๑๗ ตอนที่ ๓๕ หน้า ๕๐๑, ๒๕ พฤศจิกายน ๑๑๙
^ ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานตรารัตนวราภรณ์, เล่ม ๓๒ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๗๒๖, ๔ กรกฎาคม ๒๔๕๘
^ ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์และเหรียญ, เล่ม ๔๗ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๑๑๒, ๑๖ พฤศจิกายน ๒๔๗๓
^ ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐ ตอนที่ ๓๗ หน้า ๔๐๕, ๑๐ ธันวาคม ๑๑๒
^ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศพระราชทานฐานันดรแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี, เล่ม ๓๕ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๑๘๗, ๒ ธันวาคม ๒๔๖๑
^ ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญดุษฎีมาลา, เล่ม ๒๓ ตอนที่ ๒๘ หน้า ๗๑๖, ๗ ตุลาคม ๑๒๕
^ ราชกิจจานุเบกษา, ส่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไปพระราชทาน, เล่ม ๔๓ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๔๙๕, ๒ พฤษภาคม ๒๔๖๙
^ ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ ๔, เล่ม ๒๕ ตอนที่ ๓๖ หน้า ๑๐๔๐, ๖ ธันวาคม ๑๒๗
^ ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลปัจจุบันฝ่ายหน้า, เล่ม ๒๕ ตอนที่ ๓๕ หน้า ๑๐๑๒, ๒๙ พฤศจิกายน ๑๒๗
^ ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์, เล่ม ๒๗ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๔๐๙, ๑๑ มกราคม ๑๒๙
^ ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ฝ่ายหน้า, เล่ม ๔๓ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๑๒๐, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๔๖๙
^ ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานพระบรมราชานุญาตประดับเครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, เล่ม ๔๖ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๘๑๓, ๑๖ มิถุนายน ๒๔๗๒

[บี้5-1] ศันสนีย์ วีระศิลป์ชัย. ลูกท่านหลานเธอ ที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จในราชสำนัก. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ:มติชน. 2555, หน้า 310

[บี้3-2] สัจธรรม. อาทิตย์อุไทย. กรุงเทพฯ:ดีเอ็มจี. 2551, หน้า 189

[obit-3] The Royal Gazette, ข่าวสิ้นพระชนม์, Vol. 49, Page 185-187. April 17, B.E. 2475 (C.E. 1932). Retrieved on November 26, 2008.

[4] ราชกิจจานุเบกษา,หมายกำหนดการ ที่ ๑๐/๒๔๗๕ พระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงลพบุรีราเมศร์ ณ พระเมรุวัดเทพศิรินทราวาสเล่ม 49, ตอน ๐ ง, 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475, หน้า 4056

[5] ราชกิจจานุเบกษา,หมายกำหนดการ พระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงลพบุรีราเมศร์ ณ พระเมรุวัดเทพศิรินทราวาสเล่ม 49, ตอน ๐ ง, 5 มีนาคม พ.ศ. 2475, หน้า 4182

[6] ttp://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2469/D/833.PDF

[ทรงกรม_ร.5-7] ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ เฉลิมพระสุพรรณบัตรเลื่อนกรม สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร ซึ่งดำรงพระยศเป็นเจ้าฟ้ากรมหมื่น และทรงตั้งพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร เป็นกรมหมื่น, เล่ม 23, ตอน 36, 2 ธันวาคม พ.ศ. 2449, หน้า 922

[8] ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ สถาปนาพระอิสริยศเฉลิมพระอภิไธยและเลื่อนกรมพระราชวงศ์, เล่ม 42, ตอน 0 ก, 21 มีนาคม พ.ศ. 2468, หน้า 372

[9] ราชกิจจานุเบกษา, กำหนดการรับพระสุพรรณบัตรเฉลิมพระนาม, เล่ม ๘ ตอนที่ ๔๘ หน้า ๔๓๔, ๒๘ กุมภาพันธ์ ๑๑๐

[10] ราชกิจจานุเบกษา, พระราชพิธีมงคลการโสกันต์ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ, เล่ม ๑๑ ตอนที่ ๕๐ หน้า ๔๕๘, ๑๐ มีนาคม ๑๑๓

[11] ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าฝ่ายหน้าและฝ่ายใน, เล่ม ๑๗ ตอนที่ ๓๕ หน้า ๕๐๑, ๒๕ พฤศจิกายน ๑๑๙

[12] ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานตรารัตนวราภรณ์, เล่ม ๓๒ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๗๒๖, ๔ กรกฎาคม ๒๔๕๘

[13] ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์และเหรียญ, เล่ม ๔๗ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๑๑๒, ๑๖ พฤศจิกายน ๒๔๗๓

[14] ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐ ตอนที่ ๓๗ หน้า ๔๐๕, ๑๐ ธันวาคม ๑๑๒

[15] ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศพระราชทานฐานันดรแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี, เล่ม ๓๕ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๑๘๗, ๒ ธันวาคม ๒๔๖๑

[16] ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญดุษฎีมาลา, เล่ม ๒๓ ตอนที่ ๒๘ หน้า ๗๑๖, ๗ ตุลาคม ๑๒๕

[17] ราชกิจจานุเบกษา, ส่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไปพระราชทาน, เล่ม ๔๓ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๔๙๕, ๒ พฤษภาคม ๒๔๖๙

[18] ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ ๔, เล่ม ๒๕ ตอนที่ ๓๖ หน้า ๑๐๔๐, ๖ ธันวาคม ๑๒๗

[19] ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลปัจจุบันฝ่ายหน้า, เล่ม ๒๕ ตอนที่ ๓๕ หน้า ๑๐๑๒, ๒๙ พฤศจิกายน ๑๒๗

[20] ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์, เล่ม ๒๗ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๔๐๙, ๑๑ มกราคม ๑๒๙

[21] ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ฝ่ายหน้า, เล่ม ๔๓ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๑๒๐, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๔๖๙

[22] ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานพระบรมราชานุญาตประดับเครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, เล่ม ๔๖ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๘๑๓, ๑๖ มิถุนายน ๒๔๗๒

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]